پاسخ خوب کافی نیست؛ باید معلوم باشد AI به چه چیزی دسترسی داشته
شبیه‌سازی آموزشی نشان می‌دهد چرا نقش، منبع مجاز و شواهد مهم‌تر از جواب خوش‌صداست — بدون نمایش مجوز واقعی یا تضمین رفتار زمان اجرا.
۱. چرا منبع مهم‌تر از لحن است
طراحی طا در فضای کاری بر این ایده استوار است که پاسخ‌ها باید از دانش مجاز همان سازمان — اسناد و منابعی که برای شما در دسترس قرار گرفته — تغذیه شوند. این صفحه شبیه‌سازی آموزشی است؛ مجوز واقعی، کنترل دسترسی زمان اجرا، یا SLA پاسخ را نشان نمی‌دهد.
۲. نقش شما در سازمان (آموزشی)
یک نقش نمونه انتخاب کنید تا مسیر مجاز/مسدود منابع را ببینید — نه لیست دسترسی واقعی حساب شما.
| نقش نمونه | منبع مجاز نمونه | مسدود نمونه |
|---|---|---|
| مدیر عملیات | راهنمای فرایند داخلی | پروندهٔ پرسنلی دیگران |
| عضو تیم | راهنمای تیم + وظایف خود | قراردادهای محرمانهٔ مالی |
| مسئول فناوری | مستندات فنی منتشرشده | دانش عمومی به‌جای سیاست رسمی |
۳. آیا AI می‌تواند امن جواب دهد؟
چک‌لیست آموزشی — پاسخ «بله» به همه به معنی تضمین محصول نیست.
۴. پرسش مشخص
سؤال مبهم خروجی مبهم می‌سازد — حوزه، سند و تصمیم موردنظر را روشن کنید.
۵. خواندن منبع
خلاصهٔ مدل جای سند رسمی نیست؛ قبل از اقدام عملیاتی منبع را باز کنید.
۶. اعتماد و مرز
برای مرزهای امنیتی محصول به صفحهٔ اعتماد و امنیت و برای رفتار طا به مستندات داخل فضای کاری مراجعه کنید — نه به وعدهٔ این شبیه‌سازی.
مسیر آموزشی: پرسش → منبع → مرز اعتماد.
۷. وقتی منبع کافی نیست
وقتی پوشش سند کافی نباشد، خروجی را به‌عنوان دانش قطعی سازمان تلقی نکنید؛ ممکن است دستیار کمبود شواهد را اعلام کند — این را یادآوری طراحی بگیرید، نه تضمین رفتار در هر لحظه. برای «چطور در Biz کلیک کنم» از راهنمای محصول داخل فضای کاری استفاده کنید، نه دانش عمومی اینترنت.